دو دهه پس از شکل‌گیری یک اتحاد غیرمنتظره در کامبوج تحت حکومت پل پوت، یک قوم‌شناس فرانسوی و یکی از مقامات سابق خمرهای سرخ، پس از دستگیری دومی به اتهام جنایت علیه بشریت، دوباره با یکدیگر ملاقات می‌کنند.

ژوئن ۱۹۴۶: استالین از مهاجران روسی دعوت می‌کند تا به میهن خود بازگردند. اما این یک تله است: وقتی یک کشتی پر از مهاجر از فرانسه به اودسا می‌رسد، تنها یک پزشک و خانواده‌اش از اعدام یا زندان نجات می‌یابند. او و همسر فرانسوی‌اش (که پاسپورتش پاره شده) به کیف فرستاده می‌شوند. زن می‌خواهد فوراً به فرانسه بازگردد؛ اما شوهرش می‌داند که آن‌ها اسیر هستند و باید مراقب تک‌تک قدم‌هایشان باشند.

ژان درست در زمان آغاز جنگ ازدواج می‌کند و پیش از فروپاشی سال ۱۹۴۰، فرصت چندانی برای شناختن همسر نظامی‌اش، لویی، پیدا نمی‌کند. او در حین انتظار برای بازگشت لویی از اردوگاه اسرای جنگی، وارد روابط متعددی با هم‌رزمان همسرش می‌شود. لویی به امید فراموش کردن این خیانت‌های دوران جنگ، همسرش و دوقلوهای نوزادی را که فرزند خودش نیستند به برلین می‌برد؛ جایی که ژان عاشق ماتیاس، یک صنعتگر حساس آلمانی می‌شود. وقتی جنگ هندوچین لویی را به ویتنام می‌کشاند، ماتیاس نیز ژان را تا فرانسه دنبال می‌کند. حتی انتقال بعدی آن‌ها به دمشق، جایی که لویی به عنوان وابسته نظامی منصوب می‌شود، نمی‌تواند پیوند میان ژان و ماتیاس را از بین ببرد.